دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی

یک شب آخــــر از نهال غــــم، ثمر خواهم گرفتدامــن بـــــرق فنـــــا را بی خبــــر خواهم گرفتیک شب آخــــر سیــنه ی پر درد را خواهم دریداز ســــــر راز دل خــــود، پــرده بر خواهم گرفتیک شب آخر همچنان آتش زبان خواهم کشیددر طناب و چوب این خرگـــــاه در خواهم گرفتیک شب آخر رو به صحرای عــــدم خواهم نهادوین سرای غم فزا را، پشت سـر خواهم گرفتیک شب آخر همچو خاشاک نهـــان در کشتزاردست در دامـــان داس برزگــــــر خواهم گرفتیک شب آخر با تمـــــام نامــرادی های خویشکام دلچسبی ز دنیـــای هنــــــر خو...

ادامه مطلب