تو را یکــــدم اگـــر تنهـــا بـبـیـنــم
تـمـــــام لـــــذت دنـــیــــا بـبـیـنـم
چه خواهد شد تو را ای آفت جان
به کــــام ایـن دلِ شیـــدا بـبـیـنـم
از آن، مــی بـالـب مـن آشنـا شـد
که تـصـویــــر تـو در مـینـــا بـبـیـنـم
مــــراد من توئی از هر چه خواهم
اگـــر زشـت و اگـــر زیـبــا بـبـیـنـم
چه بامن کرد خواهد چشم مستت
نگــــاهـم کـن عـــزیزم، تا بـبـیـنـم
چــه هـنگامی میــان جمع خوبـان
تـــو را بـا قــامـت رعنــا بـبـیـنـم ؟
فـنــــای من اگر شـرط وصالست
همـین حالا، همین حالا، بـبـیـنـم
مـــرا تا نیمه جانی هست در تن
نمــی دانم تـــو را آیــــا بـبـیـنـم ؟
ما را در سایت دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 164