قاصد مراد

ایـن آه حـســــرتی که بــــــــرای تو میکشم

رنج محبتـی است، که به پــــای تو میشکم

صـــورتگــــر خـیــــالم و، نــــادیــــده روی تو

در بـــرق دیــــده دور نـمــــــــای تو میکشم

ترسـا کشد به سینه صلیــــب نـیـــاز و، من

بر لــــوح روح، نقــــش رضـــــای تو میشکم

با اینــــهمه منـــاعت طبـعی که در منست

مـنـت ز خــــاک پـایِ گـــــــدایِ تو میکشم

در آخـــرین دمـی که رود جـــــان ز پیکـــرم

دل را کشان کشان، به ســرای تو میکشم

من عــــاشقـــانه بار فــــــراق تــو می برم

من صـــادقانه جـــور جـفـــای تو می کشم

بـــار امــــانتی کـه به دوشـــم نهــــاده ای

با شـــوق دل، قســـم بـولای تو می کشم

گـــاهی ز روزنِ قـفـس ای قــاصــد مـــــراد

آهسته سر برون به هــــوای تو می کشم

دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...