دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی

ای عشقxa0نو رسیده, امغـــمِ من از توxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 سخن گُذشتهبه کـــوی دیگــری بروکه عــاشقیxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ز من گُذشتهیادم میــار آنxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0بگذشته هایتلخ جوانیآتش بگیریxa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 xa0 ...

چون گـــــره در کـــــار افتد، هیچ یـاری یار نیستور هـــوا توفنده گــــردد، هیچ کـــاری کـار نیستxa0هــــرکه خویشــــاوندتر، در سختی اول پـاگــــریزچون بد آید، دوست هم مشتاقِ یک دیدار نیستxa0در حوادث لحظه...

تو ای از حـــق سخــــنپـــرداز و، بنیـــانبند باطلها چو خود پُر دعوی از عشقی، بهجمع ســرد غافلها بشوم آوای آن، شامی، بخــــوان در گوش جاهلها الا یــا ایـهــــا السّــــاقـی ادرکـاســـا و ناولهـا...

ای کتـابِ عشـــق بعد از من که می خــواند تـــرا؟ تــا چــــو مــن بر دامـــنِ انـدیـشـه بـنـشـانـد تـــرا با چنـین حرمت که من یاد از تو گاهی می کنــــم در فـلــک هــــم یـک مـلـک، بر لب نمی راند تـــرا نقــش می بازی چنـــان با خلق، کز رویِ هـــوس هــــــر سبــکـســـر در زبــان و نـامه گــرداند تــ...

چــه فــــرصـت هـــا در آتــش هــا فـکـنـدم در جـوانیـهــا کــــنـون مــن مــــاندم و خـاکستــــری زان زنـدگـــانیـهــا xa0 بـســی روشـنـــگــــری هــا داشـتــم در بـزم دلـســردان نــدامــت هـــــا کـنـــــون دارم بـجــــای هـمــــــزبـانـیـهــا xa0 بـنـــــای زنـدگـــی بـاشـد گـــــر ایـن رســـم زبـانـبـــــازی کـــــدامـیـن کـودکـی دلـبـسـتـه ی ایـن مـهـــــربـانـیـهــا xa0 در ایـن بـیـهــودگـــی تـا کـــی نـظــــر بـر عــاقـبـت یـابـد خــــود ایـن هـستی چــه مـی ارزد کـه با دل ناگرانیـهــا xa...