ای کتـابِ عشـــق بعد از من که می خــواند تـــرا؟
تــا چــــو مــن بر دامـــنِ انـدیـشـه بـنـشـانـد تـــرا
با چنـین حرمت که من یاد از تو گاهی می کنــــم
در فـلــک هــــم یـک مـلـک، بر لب نمی راند تـــرا
نقــش می بازی چنـــان با خلق، کز رویِ هـــوس
هــــــر سبــکـســـر در زبــان و نـامه گــرداند تـــرا
ای ز کسوت خویشتن بین، جای مستان را مپرس
خـــــاکـــروبِ ایـــن ســـــرا از خود نمی داند تـــرا
کــــودکـــی را نـو کــن و بـیـرنـگ بـودن یـادگیــــر
دایه ی غـــــم تـا مـگـــر گهـــــواره جنبـــاند تـــرا
ســـــنگدل چشم تو در اشکم شـررها دوش دید
شـــاید ایـن دودِ نـدامت هــــا بـگــــــریـانـد تـــرا
رنج پائیــزی نه تنها بر من است ای گلـــــفروش
آن تـنـعّـم بـاوَرت آیـــــــد.نـمـــی مــــــانــد تـــرا
با صداقت در خلافم کوش، تا چشمم بــشـوق
جای اشکِ شِکــــوه در پا گـل بـرافشاند تـــرا
ایــــدل دائـــم صفـــا و رزم در این نادوستـــان
آهنـیــــن قـلـبـی چــــــرا بـایــد بـرنجـاند تـــرا
جام را از دست ساقی پس زدم، با خنده گفت
ای عجب، هر چشم خوش برقی بترساند تـــرا
( تهران_ جمعه چهاردم تیر 1364 برابر شانزدهم شوال 1405 هجری قمری و پنجم جولای 1975 میلادی )
ما را در سایت دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 142