آشنای من

ای آشِــنـایِ من بشـنو نــوای من

شادی نصیب تو

حسرت برای من

بی تـو غــــمِ مرا داند خُـــدایِ من

عـــــاشـقـی کــارِ هر فرزانه نیست

جُـــــز پـســـنـدِ دلِ دیــــوانه نیست

گوشه ای خوش تر از میخانه نیست

کـــــانـدر آنـجـــا کسی بیگانه نیست

چه کـرده ام که از تـو من

جـدا شدم

چه گُفته ام اســـیرِ این

بلا شـــدم

دارم آرزویِ یارِ دلجویی

تا به سویِ او

آوَرَم رویی

هر که بر سر شور و نوائی دارد

در دلِ خـود نــورِ صفـــائی دارد

گر تو زمن بی خبری می دانی

عـــاشـقِ دیوانه خُـــدائی دارد

نَبُـــوَد مـا را ز جهـان یارا

غــمِ فردایی

رهِ مستــــــان رو سویِ جانان شو

اگر از مائی

عـــــاشـقـی کــارِ هر فرزانه نیست

جُـــــز پـســـنـدِ دلِ دیــــوانه نیست

گوشه ای خوش تر از میخانه نیست

کـــــانـدر آنـجـــا کسی بیگانه نیست

چه کـرده ام که از تـو من

جـدا شدم

چه گُفته ام اســـیرِ این

بلا شـــدم

( سال 1344 خورشیدی برابر 1374 هجری قمری و 1955 میلادی )

آهنگ در دستگاه همایون، خواننده اشرف مرتضایی ( مرضیه )

موضوعات مرتبط: 2_کتاب خواب نوشین دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...