افسانه های کهن

نـــدانم کــه رنــگِ سخــن رفته است

و یــا گفتـــن از یـــــاد من رفته است

به عــــزلتسرایم ســــرودی مجـــوی

که آن مرغ حق زین چمن رفته است

به دل ها نشـــانی ز ایمــــان اگـــــر

چــــرا ارجِ حب الـــــوطن رفته است

"چــــو ایــــران نباشد تن من مبــاد"

در افسانه ی های کهن رفته است

به شیــــرین لبــــان زمان ها بگوی

که از بیستون کــوهکن رفته است

به چـــاهِ برادر، در این خدعه گـــاه

دو صـد رستــــمِ پیلتن رفته است

هَـــــزاران هِـــزاران ز بـاغِ هنــــــر

به تعظیـــمِ زاغ و زغن رفته است

گر اندیشـه ای شور پرواز داشت

به دنبال خود سوختن رفته است

چرا غیـــرت دودمـــان مرده است

چـــرا عــزّت مرد و زن رفته است

(تهران_یکشنبه نهم شهریور 1354 خورشیدی برابر بیست و سوم شعبان 1359 هجری قمری و سی و یکم آگوست 1975 میلادی)

دوستداران استاد رحیم معینی کرمانشاهی...